ماش از خانواده ی Fabaceae و گیاهی گرمسیری،علفی، یکساله و غلاف دار است. ریشه های آن عمیق و ساقه ها منشعب هستند. مناسب ترین زمان کاشت ماش، اواسط تا اواخر تیر ماه می باشد و گلدهی آن در شهریور رخ می دهد. گیاه ماش خاک های غنی از مواد آلی و خاک های لومی با زهکشی مناسب را ترجیح می دهد و در این شرایط بالاترین بازدهی را دارد. توجه داشته باشید که این محصول به خشکی و خاک های مرطوب حساس است. کاشت ماش از طریق بذر صورت می‌گیرد و مناسب ترین برای جوانه زنی بذرها بین 8 تا 30 درجه ی سانتی گراد گزارش شده است. از آنجا که ماش به تنش رطوبتی حساس است باید دقت کرد که مراحل گلدهی آن در اثر کمبود رطوبت به تعویق نیفتد.

کرفس گیاهی متعلق به خانواده ی Apiaceae و محصولی دو ساله است. این گیاه به عنوان محصولی یکساله کشت می شود و در هوای خنک بهترین عملکرد را دارد. کرفس را در مناطق سردسیر در اوایل بهار و در مناطق گرمسیر در اواخر تابستان می کارند. فصل رشد کرفس طولانی است و از طریق بذر تکثیر می شود. بهتر است قبل از کاشت، بذرها را به مدت 24 ساعت در آب گرم خیسانده سپس اقدام به کشت کرد. باید توجه داشت که بذرهای کرفس ریز هستند و کاشت آنها باید با دقت انجام شود. توصیه می شود کرفس را به طور مستقیم در زمین اصلی بکارید زیرا در صورت کاشت در گلدان به جابجایی واکنش خوبی نشان نمی دهد. این گیاه برای جوانه زنی به نور مستقیم آفتاب، کمپوست، زهکشی خوب و گرمای ملایم نیاز دارد. دقت کنید که در طول فصل رشد آبیاری نقش مهمی در جلوگیری از پیچ خوردن ساقه ها دارد. بنابرا ...

در گذشته و تا قبل از ظهور مسیحیت، درختان همیشه سبز که در فصل سرما سرسبزی خود را حفظ می کردند جایگاه ویژه ای در بین مردم داشتند. هم چنین مردم بر این باور بودند که قرار دادن برگ های سبز در خانه از آنها محافظت کرده و به آنها کمک می کند تا در زمستان های سرد و طولانی دوام بیاورند. علاوه بر آن برگ سبز در زمستان نمادی از زندگی، حیات و سلامتی بوده است. استفاده از درخت کاج در جشن کریسمس هم حکایت از همیشه سبز بودن و خزان ناپذیری این درخت دارد. در نتیجه، این سنت دیرین از گذشته تا به امروز هم چنان به قوت خود باقی مانده و نسل به نسل منتقل شده است.

بامیه با نام علمی Hibiscus esculentus متعلق به خانواده ی پنیرک Malvaceae و بومی مناطق گرمسیری می باشد. بامیه میوه ای کشیده و دارای برگ های پهن است و گلهای آن منفرد و به رنگ زرد هستند. بامیه در هر نوع خاکی قابلیت رشد دارد اما مناسب ترین نوع خاک برای کشت آن، خاک غنی از هوموس است. این گیاه نسبت به سرما حساس بوده و در هوای سرد رشد و محصول دهی آن کاهش می یابد. بنابراین توصیه می شود بذر بامیه در فصل بهار پس از رفع خطر سرمازدگی کاشته شود. بامیه ارقام مختلفی دارد و بر اساس رنگ و طول میوه به انواع متفاوتی تقسیم بندی می شود. بذر بامیه به صورت خطی در زمین اصلی کاشته شده و میوه ی آن در حالت سبز نرسیده چیده و مصرف می شود زیرا بامیه سریعا درشت و ضخیم شده و غیر قابل مصرف می گردد.

حبوبات یکی از بزرگترین گیاهان زراعی هستند که از کشت گسترده ای برخوردار می باشند. کشت حبوبات به دلیل داشتن مزایای بسیاری چون مصرف تازه خوری، ارزش غذایی بالا و انبارداری مناسب بسیار مورد توجه است. نخود فرنگی یکی از حبوباتی است که زراعت آن نسبتا راحت بوده و از قابلیت انبارداری طولانی مدت برخوردار است. نخود فرنگی در آب و هوای معتدل، نیمه گرمسیری و خشک می تواند رشد کند و به طور گسترده ای در سراسر جهان کشت می شود. نام علمی آن Pisum sativum و گیاهی یکساله است. برگها از سه برگچه تشکیل شده اند و گرده افشانی آن از طریق حشرات و به طور مستقیم انجام می شود. نخود فرنگی گیاهی روز بلند بوده و نسبت به شرایط اقلیمی چندان حساس نیست.

فصل پاییز زمان مناسبی برای کاشت سبزیجاتی مانند ریحان می باشد. جهت کاشت به صورت بذر می توانید از یک گلدان مناسب بهره بگیرید. در این روش ابتدا گلدان را با خاک پر کرده سپس سطح آن را مرطوب کنید.   بهترین نوع خاک، ترکیب خاک باغچه و خاک برگ است. توصیه می شود قبل از کاشت بذرها را به مدت 24 ساعت خیسانده سپس به یک پارچه یا روزنامه منتقل کنید تا آب اضافی آن خارج شود.   روی بذرها را با دو لایه خاک بپوشانید و دقت داشته باشید که بذرها زیر لایه های خاک خفه نشوند و جلوی رشدشان گرفته نشود. در ابتدای رشد ریحان، روی سطح گلدان را با پارچه ای پوشانده و با آبپاش آبیاری کنید.   طی مراحل رشد و بالا آمدن گیاه، گلدان را در جای تاریک و به دور از نور نگه دارید تا بذرها جوانه بزنند و سبز شوند. سپس پارچه را بردارید و به طو ...

برای کاشت لوبیا سبز انتخاب زمین های بکر بهترین گزینه است چرا که لوبیا سبز در زمین های مرطوب محصول نمی دهد. Phaseeolus vulgaris نام علمی لوبیا سبز می باشد و دارای واریته های متفاوتی است. می توان در انواع خاکهای زراعی اقدام به کشت آن نمود اما خاک های حاصلخیز و نفوذ پذیر را بیشتر می پسندد. گیاه لوبیا سبز نسبت به سرما و شوری حساس بوده و در حرارت کم قابلیت سبز شدن را از دست می دهد. بهتر است جهت نوبرکاری ابتدا آن را در خزانه کاشته سپس به زمین اصلی منتقل کرد. هم چنین به دلیل حساسیت گیاه به سله بایستی تهویه ی خاک به خوبی انجام شود. جهت جلوگیری از بروز مشکلات احتمالی می توان قبل از کاشت زمین را به وسیله ی دیسک کاملا نرم کرده و کلوخه های حاصل از دیسک را با کولتیواتور خرد کرد تا خاک مورد کشت کاملا نرم گردد.

شلغم سیاه معروف به شلغم اوشینی یکی از واریته های شلغم می باشد که کشیده و بلند است و ریشه ی آن مورد استفاده ی انسان قرار می گیرد. برگهای آن به عنوان تغذیه ی دام مصرف شده و بیضی شکل و خشن هستند. این نوع شلغم به دلیل رنگ متفاوت آن به این اسم نام گذاری شده است. گوشت آن سفید رنگ و طعم آن ترد و شیرین می باشد. این گیاه دو ساله بوده اما به صورت یکساله نیز کاشته می شود. زمان کاشت آن در بهار و تابستان است و جوانه زنی پس از چهل تا شصت روز اتفاق می افتد. کود حیوانی یا خاک برگ با زهکشی مناسب، آبیاری متوسط و منظم، دریافت نور خورشید به میزان ۶ تا ۸ ساعت در روز شرایط رشدی شلغم سیاه را فراهم می آورد. لازم به ذکر است که این واریته سریع الرشد بوده و به دمای ۱۵ تا ۲۰ درجه سانتی گراد نیاز دارد.

اگر غلظت یک عنصر غذایی مانع جذب یا باعث کاهش جذب عنصر دیگر شود، آن را آنتاگونیست یا اثر متقابل می گویند. مفهوم مقابل آن اثر سینرژیست است که در این حالت، مقدار زیاد عنصر غذایی در درخت ممکن است جذب دیگر عناصر را تحت تأثیر قرار داده و باعث افزایش جذب عنصر غذایی دیگر شود. این اثرات نقش مهمی در رشد درخت و محصول دارند. به طور مثال زمانی که غلظت پتاسیم افزایش یابد، غلظت کلسیم کاهش یافته در نتیجه بر عمر انبارداری میوه و کیفیت آن اثر منفی خواهد داشت. این نسبت درباره ی عناصر دیگری مانند: کلسیم به بور و ازت به کلسیم نیز صادق است. آنچه مهم است رعایت تعادل بین مصرف کودهای شیمیایی است تا علاوه بر فراهم آوردن شرایط مناسب غذایی، کیفیت و عملکرد محصول به میزان چشم گیری افزایش یابد و سلامت تولیدات باغی تضمین شود.

چایوت Sechium edulechayote از سبزیجات غیر برگی و از خانواده ی کدوئیان است. در خاک های لومی، شنی، ماسه ای با زهکشی خوب رشد بهتری داشته و به نور و رطوبت متوسط نیاز دارد. چایوت تک پایه و علفی است. ساقه ها توخالی و پوشیده از کرک می باشند و تا ده متر نیز رشد می کنند. در اواخر پاییز و اوایل زمستان به گل می رود و گل های نر به صورت خوشه ای و گل های ماده به صورت انفرادی ظاهر می شوند. گرده افشانی توسط زنبورها و حشرات صورت می‌گیرد و ظاهر میوه شبیه به گلابی است و طعمی شبیه به کدو دارد. طول میوه بین 10 تا 20 سانتیمتر است و منبع خوبی برای اسیدهای آمینه و ویتامین c به حساب می آید.

انگور فرنگی به صورت درختچه ای رشد می کند و میوه ی آن خوشه ای است. این گیاه چندساله بوده و از طریق بذر، خوابانیدن شاخه و قلمه تکثیر می شود. خارتوت یا گالش انگور نام های دیگر انگور فرنگی است و از آنجا که تحمل بالایی نسبت به سرما دارد، در مناطق سرد می روید و آب و هوای خنک را می پسندد. این میوه جزء گیاهان دو لپه ای است و به خاک حاصلخیز و آبیاری متوسط جهت رشد خود نیاز دارد. لازم به ذکر است که نسبت به وزش باد نیز مقاوم است و خسارتی به آن وارد نمی‌شود، اما سرمای دیررس بهاره می تواند سبب آسیب به آن شود. فصل بهار زمان گلدهی انگور فرنگی و زمان برداشت آن در فصل زمستان می باشد. طبع این میوه سرد بوده و به دو دسته ی دانه ریز و دانه درشت تقسیم می شود. نوع دانه ریز به رنگ سفید، سیاه و قرمز روشن و نوع دانه درشت به رنگ سبز و قرمز است. این ...