میزبان این آفت درختان، درختچه ها و بوته های خانواده گلسرخیان شامل: ✔️بادام، زردآلو، سیب، گلابی، گیلاس، به، هلو، آلو، آلبالو، زالزالک، نسترن و به ژاپنی می باشد. ✔️درختان سنجد، نارون، بید، چنار، بلوط و گل محمدی نیز به عنوان میزبان های این آفت ذکر شده اند.  

لاروها با تغذیه از جوانه های مرکزی و در نهایت غده باعث کاهش عملکرد کمی و کیفی محصول می شوند. هر قدر لاروها بیشتر به‌ داخل جوانه نفوذ کنند و عمق قشر سیاهرنگ روی آن ها بیشتر باشد، نفوذ سم و مبارزه با آن ها مشکل تر می گردد. به علاوه، تغذیه آفت از گیاه باعث تشدید نفوذ عوامل بیماری زا می گردد. فعالیت لاروها در فصل بهار می تواند باعث از بین رفتن بوته های جوان شود. ولی در فصل تابستان، با ضخیم ترشدن برگ ها، خسارت به جوانه مرکزی، محدود می شود. در مناطق گرمسیر، با فعالیت شدید آفت جوانه های مرکزی از بین رفته و لاروها با تغذیه از سر ریشه و ایجاد تونل به فعالیت و خسارت خود ادامه می دهند. البته فعالیت این آفت در دوره خشکی و کم آبی بیشتر بوده و در نتیجه خسارت بیشتری را وارد می سازد.

حشره کامل به عرض 30 -40 میلیمتر، بابال های باز می باشد. رنگ بالها و بدن، کرم تا قهوه ای تیره است. روی هر بال جلویی دو خط مایل یا عرضی وجود دارد. تخم رنگ تیره خاکستری به شکل گلدان و به قطر 5 /0 میلیمتر، تخم ها دسته ای و کنار هم به تعداد 70 تا 350 عدد دور شاخه ها، مانند انگشتری گذارده می شوند. لاروها در ابتدا سیاه و سپس به رنگ آبی خاکستری همراه با یک نوار پشتی در می آیند. طول لارو کامل 40-50 میلیمتر،بدن پوشیده از موهای قهوه ای متمایل به قرمز ، سر آبی و دارای دو نقطه سیاه است. شفیره به طول 18 میلیمتر و به رنگ سیاه متمایل به قهوه ای و پوشیده ازمو است و در داخل یک پیله سفید رنگ، زرد یا خاکستری قرار می گیرد. درختان میزبان این آفت علاوه بر درختان مثمر، درختان موجود در فضای سبز شامل افرا، ولیک، صنوبر، نارون، بید و درختچه ها، ...