زیتون یکی از درختان چوبی همیشه سبز است که تحمل بالایی نسبت به خشکی دارد و مناسب مناطقی می باشد که آب به میزان محدودی در دسترس است. درختان زیتون قابلیت رشد در خاک‌های فقیر از مواد غذایی اما دارای زهکشی خوب را نیز دارند. آفتاب کامل در طول تابستان و مقدار جزئی سرما در طول زمستان برای تمایزیابی جوانه گل و تشکیل میوه در زیتون ضروری است. زیتون نباید در مناطقی که دما در زمستان به کمتر از ۵- درجه می رسد، کشت شود. همچنین بادهای گرم و خشک بویژه در طول دوره‌های گلدهی و تشکیل میوه می‌تواند به زیتون آسیب برساند. لازم به ذکر است که کشت زیتون به دو صورت متراکم و غیر متراکم انجام می شود. برای کشت‌های متراکم، خاک‌های حاصلخیز و آبیاری یا بارندگی کافی مورد نیاز است، در حالی که برای کشت‌های غیر متراکم وجود این عوامل ضرورت چندانی ندارد.

برای کاشت لوبیا سبز انتخاب زمین های بکر بهترین گزینه است چرا که لوبیا سبز در زمین های مرطوب محصول نمی دهد. Phaseeolus vulgaris نام علمی لوبیا سبز می باشد و دارای واریته های متفاوتی است. می توان در انواع خاکهای زراعی اقدام به کشت آن نمود اما خاک های حاصلخیز و نفوذ پذیر را بیشتر می پسندد. گیاه لوبیا سبز نسبت به سرما و شوری حساس بوده و در حرارت کم قابلیت سبز شدن را از دست می دهد. بهتر است جهت نوبرکاری ابتدا آن را در خزانه کاشته سپس به زمین اصلی منتقل کرد. هم چنین به دلیل حساسیت گیاه به سله بایستی تهویه ی خاک به خوبی انجام شود. جهت جلوگیری از بروز مشکلات احتمالی می توان قبل از کاشت زمین را به وسیله ی دیسک کاملا نرم کرده و کلوخه های حاصل از دیسک را با کولتیواتور خرد کرد تا خاک مورد کشت کاملا نرم گردد.

زمین خزانه باید از زمین های بکر، سالم با خاک حاصلخیز و شیرین انتخاب گردد. زمین هایی که قبلا زیر کشت سبزی و صیفی و یا باغ بوده است، برای ایجاد خزانه مناسب نیست. بعد از انتخاب زمین مناسب، آن را شخم زده و سپس به صورت جوی و پشته در می آوریم و قلمه ها را به فاصله 10 سانتیمتر از یکدیگر در دو طرف پشته و به صورت مایل، به نحوی که 10 - 5 سانتیمتر از قلمه ها بیرون از خاک و بقیه در زیر خاک باشند، می کاریم. مصرف هیچ نوع کود، اعم از دامی یا شیمیایی، برای زمین خزانه انار توصیه نمی شود.