سیر سیاه از دیرباز در کشورهای اندونزی، کره جنوبی و ژاپن به عنوان غذای سنتی استفاده می شده است. سیر سیاه طی فرآیند تخمیر به مدت دو ماه، تحت دما و رطوبت کنترل شده از سیر سفید به دست می‌آید. این امر به آن اجازه می‌دهد تا طی یک واکنش شیمیایی که بین اسیدهای آمینه و قندهای کاهنده رخ می‌دهد، تغییراتی در سیر بوجود بیاید. این واکنش باعث می شود ماده ی آلیسین موجود در آن کاهش یابد. در نتیجه ی این فرآیند، بوی سیر از بین رفته و بافتی نرم و ژله مانند و مزه ای شبیه به انجیر پیدا می کند.سیر سیاه دارای ترکیبات، مشتقات و فلاونوئیدها و کاربولین است و خواص شگفت انگیزی شامل : افزایش آنتی اکسیدان، افزایش ایمنی بدن و تضمین سلامت قلب دارد.

گیاهانی مانند سیر، فلفل، پیاز و ریحان را می توان بین گوجه فرنگی ، هویج یا هر محصول دیگر با وجود فضا و نور کافی کاشت. کشت حبوبات با غلات زمستانه و گیاهانی مثل ذرت و پنبه نیز انجام می شود. با توجه به پوشش های گیاهی و محصولات زراعی از گیاهان و درختان مختلفی در کشت مخلوط استفاده می کنند. برای مثال در شهرستان جهرم استان فارس، با توجه به مساعد بودن شرایط کاشت انواع نخل و مرکبات، این دو درخت را به صورت های ردیفی کشت مخلوط، می کارند.