این آفت بومی آفریقای مرکزی بوده و با دخالت انسان به اکثر مناطق نیمه گرمسیری جهان گسترش یافته است. ایـن آفـت اولـین بار در سال 1351 به همراه میوه های وارداتی آلوده به ایران وارد و همان سال به استان های خراسان، یزد، اصفهان، آذربایجان شـرقی، کرمانشاه، تهران و شرق مازندران گسترش یافـت و کم کم در کشور همه گیر شد. در میـان درختـان میـوه بـه سـیب، زردآلـو، انـواع مرکبـات، خرمالو، هلو، گلابی، آلـو، بـه، آووکـادو، گـواوا، گـردو، انگـور، لیچی، انبه، پاپایا، خرما، انـار و دیگـر درختـان میـوه دیگـر حملـه می کند. اندازه مگس هـای بـالغ بـه انـدازه مگـس خـانگی و بـه طـول 5-4 میلی متر است. این مگس دارای سر زرد رنگ و نسبتاً بـزرگ با یک نوار قهوه ای روشن، چشم ها سبز تا قهوه ای براق است.حشرات ماده تخم های خود را زیر پوست میوه های میزبـان و ...

هرس سرشاخه های آلوده: سرشاخه های خسارت دیده از لارو سن یک حشرات، دارای برگ های پژمرده و رنگ پریده اند، که با خشک شدن روی درختان، شاخه های آلوده کاملا مشخص می شوند. هرس این سرشاخه های تازه آلوده شده و سوزاندن آنها، روش مناسبی جهت جلوگیری از نفوذ لارو به داخل شاخه های قطور و در نهایت حذف آفت و بهبود درخت خواهد بود.    

مبارزه مکانیکی: با توجه به اینکه آفت به صورت لارو درون میوه های آلوده زمستان گذرانی می کند، با در نظر گرفتن اینکه هر حشره ماده ای که از یک میوه خارج می شود، پس از جفتگیری قادر است در 150 میوه جدید تخم ریزی نموده و آنها را آلوده کند، جمع آوری، سوزاندن و یا مدفون کردن کلیه میوه های بادام آلوده مانده روی درخت و یا ریخته روی زمین در پاییز و یا زمستان ولی قبل از فرارسیدن بهار از اهمیت ویژه ای در کنترل آفت برخوردار است. این عملیات بایستی به صورت همگانی و توسط کلیه باغداران منطقه انجام گردد. مبارزه بیولوژیک: در مناطق تولید بادام، دشمنان طبیعی آفت نیز حضور دارند که از جمله زنبورهای پارازیتوئید را می توان نام برد. حفاظت و حمایت از این زنبورهای پارازیتوئید، با استفاده از روش های مدیریتی دوستدار محیط زیست امکان پذیر است.