زنگ سیاه گندم یک بیماری شایع در خانواده ی غلات به شمار می آید. علائم آن اغلب بر روی ساقه و غلاف برگها ظاهر می شود و گونه های گندم، یولاف و چاودار را آلوده می کند. در اوایل یا اواسط بهار تاول هایی به صورت پراکنده و به رنگ نارنجی روی پهنه ی برگ و غلاف نمایان می گردد. سپس با گسترش بیماری، تاول ها به یکدیگر متصل شده و روی ساقه و خوشک ها نیز ظاهر می شود. گیاهانی مانند زرشک معمولی و گونه های ماهونیا میزبان های زنگ سیاه هستند. استفاده از گیاهان میزبان و ارقام مقاوم به بیماری در کاهش اپیدمی زنگ سیاه بسیار موثر است. به محض مشاهده ی اولین علائم بیماری مبارزه ی شیمیایی توصیه می شود. در صورت وجود اپیدمی بهتر است مبارزه با بیماری در مرحله ی سنبله انجام گیرد. نام علمی این بیماری Puccinia graminis می باشد و تقریبا در تمام مناطقی که غلا ...

چاودار Secale montanum که نام دیگر آن گندم سیاه می باشد، متعلق به خانواده ی گندمیان و گیاهی زراعی است. چاودار یکی از مقاوم ترین غلات در برابر سرما شناخته شده و دانه های آن مانند گندم لاغر و کشیده است. گیاهی یکساله با ویژگی خود عقیم یا دگرگشن بوده و سیستم ریشه ای گسترده ای دارد. از آنجا که سازگاری بالایی با انواع شرایط آب و هوایی دارد، در خاک های شنی و غیر حاصلخیز عملکرد خوبی از خود نشان می دهد. جالب است بدانید که از آرد آن در تهیه غذا، شیرینی و سالاد و هم چنین به عنوان قوام دهنده ی خورشت می توان استفاده کرد. دانشمندان کشف کرده اند که گندم سیاه دارای نوعی پروتئین غنی شده با مجموعه ای متعادل از اسیدهای آمینه ضروری و غیر ضروری است.