گیاه دارویی کرفس کوهی به صورت طبیعی و خودرو در مناطق کوهستانی رشد می کند و متاسفانه به دلیل برداشت بی رویه و نادرست در معرض خطر انقراض قرار گرفته است. این گیاه خوشبو متعلق به خانواده ی چتریان و دارای ارزش ژنتیکی، دارویی و درمانی می باشد. نام محلی آن کلوس و نام علمی آن kelussia odoratisssima mozaffa است. کرفس کوهی مانند سبزیجات ریشه‌ای است، با این تفاوت که دارای یک هیپوکوتیل پیازی و تعداد زیادی ریشه ی کوچک متصل به آن است. نکته ی قابل توجه این است که اگر ریشه‌های ریز متصل به ریشه قطع نشوند ریشه تمایل بیشتری به فاسد شدن از درون خواهد داشت.

گلپر (Heracleum persicum) از خانواده ی چتریان و گیاهی یکساله، گلدار، علفی و پایاست. گلپر دارای انواع متفاوتی است و همه ی گونه های آن معطر هستند. این گیاه علاوه بر آشپزی در طب سنتی و داروسازی نیز کاربرد دارد. گل های گلپر چتری، سفید و معطرند و میوه ها به صورت برچه های تخم مرغی شکل و نازک ظاهر می شوند. طبع گلپر گرم و خشک است و خواص بسیاری دارد. از گذشته تا به امروز در درمان کمردرد، دفع انگل های گوارشی و تقویت حافظه استفاده می شده است.

باریجه گیاهی است که در مناطق کوهستانی رویش دارد و به علت کاربردهای دارویی و صنعتی، یکی از مهمترین گیاهان صادراتی کشور به شمار می رود. صمغ حاصل از این گیاه بسیار با ارزش و گران قیمت بوده و در صنعت مصارف بسیاری دارد. باریجه (Ferula gumosa) از تیره چتریان (Umbelliferae) و مونوکارپیک است، یعنی تنها یکبار گل می دهد و در سال آخر رویش به گل می رود. گل های باریجه به رنگ زرد و به صورت چتر مرکب می باشد و بوی تند و مخصوصی دارد. صمغ باریجه بر اثر تیغ زدن ریشه ی آن به دست می آید که قسمت پشت به آفتاب گیاه را به اندازه ی 20 تا 30 سانتی متر خالی کرده سپس قسمتی از غده ی گیاه را برداشت می کنند. مصرف صنعتی این صمغ به صورت چسب الماس در صنایع جواهرسازی، عطرسازی و صنایع آرایشی است. علاوه بر این، باریجه از دیرباز در طب سنتی ایران مصارف و خو ...