خیار چنبر میوه ای شبیه به خیار و از خانواده ی کدوئیان است و یکساله می باشد. گفته شده که خیار چنبر واریته ای از خربزه است و طول آن تا حدود 1 متر می رسد. این نوع خیار به خاک های حاصلخیز و کمی اسیدی نیاز دارد تا به خوبی رشد کند. نسبت به سرما حساس بوده و در مناطق گرمسیری بهترین عملکرد را دارد. از دیگر ویژگی های آن این است که هم روی زمین و هم روی داربست قابلیت رشد دارد و بوته هایی که روی داربست ها رشد می کنند، میوه های بزرگتری تولید می کنند. دمای بالا یک عامل بسیار مهم در جوانه زنی، رشد رویشی و زایشی خیار چنبر محسوب می شود. جهت دستیابی به عملکرد بهتر محصول، کوددهی فسفر، پتاس و ازت طی سه مرحله به صورت سرک توصیه می شود. این میوه در فصل تابستان کشت می شود و طبع آن سرد و تر است. دارای خواص دارویی بسیاری می باشد و نسبت به خیار ...

بامیه با نام علمی Hibiscus esculentus متعلق به خانواده ی پنیرک Malvaceae و بومی مناطق گرمسیری می باشد. بامیه میوه ای کشیده و دارای برگ های پهن است و گلهای آن منفرد و به رنگ زرد هستند. بامیه در هر نوع خاکی قابلیت رشد دارد اما مناسب ترین نوع خاک برای کشت آن، خاک غنی از هوموس است. این گیاه نسبت به سرما حساس بوده و در هوای سرد رشد و محصول دهی آن کاهش می یابد. بنابراین توصیه می شود بذر بامیه در فصل بهار پس از رفع خطر سرمازدگی کاشته شود. بامیه ارقام مختلفی دارد و بر اساس رنگ و طول میوه به انواع متفاوتی تقسیم بندی می شود. بذر بامیه به صورت خطی در زمین اصلی کاشته شده و میوه ی آن در حالت سبز نرسیده چیده و مصرف می شود زیرا بامیه سریعا درشت و ضخیم شده و غیر قابل مصرف می گردد.

هویج گیاهی علفی و دو لپه ای است و ریشه ی حجیمی دارد. هویج وحشی یکساله بوده و نوع مورد کشت آن دوساله می باشد. کشت هویج در دو نوبت بهاره و پاییزه انجام می گیرد و خاک مورد کشت باید از نوع سبک و پوک باشد. هویج به صورت خطی یا ردیفی و به شکل دست پاش در سطح کم کاشته می شود. فاصله ی بین خطوط یا ردیف ها 40 سانتی متر و فاصله ی بین بوته ها تا 6 سانتی متر در نظر گرفته می‌شود. به دلیل ریز بودن بذر هویج لازم است هنگام دستپاش، بذر آن با مقداری خاک نرم و خشک مخلوط گردد. در سال اول، محصول هویج جهت مصرف و در سال دوم جهت بذرگیری مورد استفاده قرار می گیرد. چنانچه قصد کشت هویج در مناطق گرمسیری را داشته باشید باید شب های خنک را مد نظر قرار دهید چرا که هویج هوای خنک را می پسندد و رشد و تولید محصول در این شرایط بهتر انجام می شود.

زعفران با اهداف مختلفی کاشت می شود و ابتدا باید هدف اصلی را مشخص نموده سپس اقدام به کشت کرد و روش کشت را بر اساس هدف، انتخاب نمود. اهداف کاشت زعفران شامل : برداشت حداکثری گل در واحد سطح، توجه به گلدهی و بنه زایی مناسب و وزن گیری و افزایش بنه می باشد. در شرایط برداشت حداکثری گل، کشت به صورت خطی با تراکم بالای 14 تن در هکتار بوده و ظرف مدت 3 سال، مزرعه به حداکثر میزان گلدهی خواهد رسید. در شرایط گلدهی و بنه زایی مناسب، تراکم بنه به 7 تا 8 تن در هکتار می رسد.از مزایای این روش، تغذیه و تکثیر صحیح بنه در مزرعه است. در شرایط وزن گیری و افزایش بنه، هدف تکثیر و ازدیاد بنه است و با عمق کمتری کشت انجام می شود و تمرکز تنها روی بنه زایی است.