مهمترین کودهای نیتروژنه موجود برای استفاده باغداران؛ اوره، نیترات آمونیوم و سولفات آمونیوم هستند. اوره که بیش از سایر کودها مصرف می شود، دارای 46 درصد نیتروژن است و حلالیت بسیار بالایی در بین کودهای نیتروژنه دارد. از آنجایی که شکل دانه های آن سفید و شکری است، به کود شکری معروف است. اوره به راحتی با کودهای فسفاته و پتاسه قابل اختلاط است و به سبب حلالیت بالای اوره در آب، می توان آن را با سموم مخلوط و در غلظت های توصیه شده به صورت محلول پاشی استفاده نمود. این کار علاوه بر اینکه از حجم عملیات کشاورزی می کاهد، در کاهش هزینه ها نیز موثر است. هرگاه اوره در سطح خاک پخش شود، مقداری از نیتروژن آن به شکل آمونیاک درمی آید و به هوا تصعید می شود. اوره را می توان به میزان 500 گرم در هر 100لیتر (0.5 در هزار) آب حل نموده و برای محلول پاشی ا ...

جذب و مصرف نیتروژن به وسیله گیاهان به میزان مواد آلی و نسبت کربن به نیتروژن (C/N) بستگی دارد. به همین جهت باغداران مرکبات همراه با کودهای شیمیایی نیتروژنه از مواد آلی و کودهای حیوانی نیز در باغ خود استفاده می کنند. نیتروژن اثرات رقابتی با سایر عناصر نشان می دهد. به عنوان مثال بالا بودن مقدار فسفر باعث کاهش غلظت نیتروژن می شود. در مقابل اگر میزان بور در خاک کم باشد، افزایش نیتروژن باعث تشدید کمبود این عنصر می شود و این عمل از طریق کاهش جذب بور صورت می پذیرد. همچنین اگر مقدار منگنز در خاک خیلی زیاد باشد، جذب نیتروژن با اختلال روبرو می شود. اثر نیتروژن بر رفتار دو عنصر یا بیشتر نیز نمود پیدا می‌کند. به‌طور مثال در مقادیر زیاد نیتروژن، افزایش پتاسیم باعث کاهش غلظت منیزیم در گیاه می شود، اما در مقادیر کم نیتروژن این اتفاق نمیافتد.