هلو انجیری با نام علمی PRUNUS PERSICA DONUT از خانواده ی ROSACEAE و میوه ای تابستانه است. هلو انجیری به نام های دیگری مانند: هلو کتابی، هلو دیسکی یا بشقابی نیز معروف است و واریته ی donut به دلیل شباهت ظاهری آن به شیرینی دونات نام‌گذاری گردیده است. درخت هلو انجیری نسبت به هلو معمولی در برابر آفات و سرما مقاومت بیشتری دارد و هم چنین نسبت به سایر ارقام هلو زودتر به گل می رود و پربازده است. ریشه‌ های آن نسبت به غرقاب شدن حساس هستند و در شرایط کمبود تهویه ی خاک به شدت آسیب می بینند. تکثیر این میوه از طریق پیوند انجام می شود و می توان آن را روی پایه های بادام، آلو و زردآلو نیز پیوند زد. پایه درخت هلو را می توان با کاشت بذر هلو ، بادام ، شلیل و آلو تهیه نمود که البته پایه هلو و شلیل ارجحیت دارد. در روش تکثیر هلو از طریق پیوند ج ...

به طور کلی در اثر تجمع بیش از حد نمک های محلول در آب مانند: نمک طعام و ترکیبات سدیم، پتاسیم، سولفات ها و کلریدها خاک شور می شود. از اثرات منفی شور شدن خاک این است که در فرآیند جذب آب اختلال می کند و حتی در شرایط رطوبت کافی، محصولات به علت ناتوانی در جذب آب از بین می روند. عواملی که باعث شور شدن خاک می شوند عبارتند از: حذف پوشش گیاهی، کاهش بارندگی، آب و هوای خشک، آبیاری با آبهای شور و زهکشی ضعیف زمین. برای کنترل شور شدن خاک بایستی از نفوذ بیش از اندازه ی نمک در خاک جلوگیری کرد، هر چند که گیاهان برای رشد خود به مقدار کمی نمک نیاز دارند. کاهش مصرف آب شور، اجرای آبیاری قطره ای، مصرف مواد آلی و کودهای دامی جهت حفظ رطوبت، جلوگیری از شخم عمیق زمین و مالچ دهی به منظور محافظت از پوشش گیاهی برای جلوگیری از شور شدن خاک مؤثر هستند.

به خرمای نارس خارک گفته می شود، به عبارت دیگر خارک همان خرما در مراحل اولیه ی رشد است که هنوز کال و نارس می باشد و به عنوان یک گونه ی خاص خرما دسته بندی نمی شود. خارک در مقایسه با خرما قند و کالری کمتری دارد و قند آن طبیعی است. رنگ خارک زرد و نارنجی بوده و طعم ترد و شیرینی دارد. هنگامی که در تابستان خارک بیش از حد روی درخت باقی بماند تغییر رنگ داده و به قهوه‌ای تبدیل می‌شود. به طور کلی مراحل رسیدن خرما با تغییر رنگ میوه و نرم شدن آن همراه است که به کمک آنزیم پلی گالاکتروناز و تجزیه ی پکتین در دیواره ی سلولی اتفاق می افتد. خرما از مرحله ی خارک به بعد قابل مصرف است و در مرحله‌ی خارک میزان رطوبت آن به میزان 10 تا 30 درصد کاهش می یابد و در مرحله ی رطب میزان رطوبت آن به 30 تا 35 درصد می رسد. در صورت نگهداری خرمای نارس در دمای ...

از آنجا که کپسول های گیاه کنجد به طور همزمان و یکنواخت نمیرسند، لذا باید به طریق دستی اقدام به برداشت آن نمود. بهترین زمان برداشت زمانی است که رنگ برگ ها و کپسول ها زرد رنگ شده است و با برداشت مناسب می توان تا حد زیادی از ریزش دانه ها جلوگیری نمود. برای این کار، ابتدا بوته ها را توسط دست برداشت نموده و پس از دسته بندی، بایستی آنها را به صورت برعکس قرار داد تا بعد از گذشت چند روز کامل خشک شوند.

گلدهی یکی از مراحل زندگی گیاه است که طی دو زمان اتفاق می افتد : اول زمانی که تمام شرایط ایده آل محیطی مانند : نور، دما، غذا و سن فراهم باشد، دوم هنگامی که گیاه احساس کند حیاتش به خطر افتاده و به آن شوک وارد شود که در این شرایط برای حفظ بقای خود شروع به گلدهی می کند. حالت دوم معمولا در شرایط خشکسالی، سرمازدگی و تنش شوری رخ می دهد. در حالت اول در صورتیکه تنها یکی از عوامل فوق در دسترس نباشد گلدهی متوقف شده یا به تأخیر می افتد. در مورد نور هم میزان آن و هم کیفیت نور بسیار مهم است زیرا از نیازهای اساسی گیاه محسوب می شود. باید توجه داشت که نیاز نوری گیاهان یکسان نیست و هر گیاه برای گلدهی به میزان مشخصی نور احتیاج دارد که گیاهان بر اساس نیاز نوری شان به دو دسته ی روز بلند و روز کوتاه تقسیم بندی می شوند. دما نیز یکی دیگر از عوا ...

خیار چنبر میوه ای شبیه به خیار و از خانواده ی کدوئیان است و یکساله می باشد. گفته شده که خیار چنبر واریته ای از خربزه است و طول آن تا حدود 1 متر می رسد. این نوع خیار به خاک های حاصلخیز و کمی اسیدی نیاز دارد تا به خوبی رشد کند. نسبت به سرما حساس بوده و در مناطق گرمسیری بهترین عملکرد را دارد. از دیگر ویژگی های آن این است که هم روی زمین و هم روی داربست قابلیت رشد دارد و بوته هایی که روی داربست ها رشد می کنند، میوه های بزرگتری تولید می کنند. دمای بالا یک عامل بسیار مهم در جوانه زنی، رشد رویشی و زایشی خیار چنبر محسوب می شود. جهت دستیابی به عملکرد بهتر محصول، کوددهی فسفر، پتاس و ازت طی سه مرحله به صورت سرک توصیه می شود. این میوه در فصل تابستان کشت می شود و طبع آن سرد و تر است. دارای خواص دارویی بسیاری می باشد و نسبت به خیار ...

با توجه به اینکه مصرف کودهای شیمیایی باعث آلوده کردن ذخایر آب، از بین بردن حشرات مفید و نابود کردن ارگانیسم ها شده اند، لذا کودهای بیولوژیک یا زیستی به عنوان جایگزینی مناسب برای آنها معرفی شده اند.به عبارت دیگر کودهای بیولوژیک نوعی از کودهای زیستی هستند که هیچ یک از عوارض کودهای شیمیایی را ندارند. کودهای بیولوژیک از یک یا تعدادی میکروارگانیسم‌های زنده تشکیل شده اند که در تقویت و افزایش بهره وری خاک نقش مؤثری ایفا می کنند. به این معنی که می توان محصول را بارها و بارها در خاک کاشت و با بهترین کیفیت برداشت کرد. برخلاف کودهای شیمیایی که استفاده مداوم از آنها خاک را تضعیف کرده و بهره وری آن را از بین می برند. وجود میکروارگانیسم‌ها در کودهای بیولوژیک باعث تثبیت نیتروژن جو شده و از طریق فرآیند سنتز به تحریک رشد گیاه می پردازد. ...

خرمالوی وحشی درختی با شاخ و برگ فراوان و غیر قابل مصرف است، زیرا دارای مقادیر زیادی تانن بوده و اغلب خوراک حیوانات جنگلی می باشد. این میوه در مناطق جنگلی رشد می کند و به عنوان پایه برای خرمالوی خوراکی استفاده می شود. خرمالوی وحشی قابلیت کشت به صورت بونسای را دارد و نسبت به سرما حساس است. تکثیر آن از طریق بذر صورت می‌گیرد و بذرها قبل از کشت نیاز به یک دوره سرمادهی دارند. جهت رشد بهتر میوه، خاک لومی با زهکشی مناسب و آبیاری متوسط نیاز است. هم چنین به آفتاب کامل و دمای بین 20 تا 30 درجه سانتی‌گراد احتیاج دارد تا رشد خود را کامل کند. عمق کاشت بذر 1 تا 2 سانتی متر و فاصله کاشت 4 تا 6 متر توصیه می شود.

هنگامی که درخت دچار تنش هایی مانند: تجمع آب در اطراف ریشه، کم یا زیاد شدن مصرف کود یا خشک شدن خاک می شود، ریزش شدید میوه ها اتفاق می افتد. به طور مثال در فصل تابستان و در هوای گرم و خشک اگر ریشه به اندازه ی کافی رطوبت نداشته باشد، میوه ها دچار ریزش می شوند. کمبود عناصر غذایی یکی دیگر از عوامل موثر در ریزش میوه ها به شمار می رود. عناصر بور، ازت، پتاسیم و مس اگر در اوایل فصل رشد در اختیار درخت قرار نگیرند ریزش میوه را در پی خواهد داشت. هم چنین تغذیه ی حشرات از میوه و مبتلا شدن به برخی بیماری های قارچی نیز در ریزش میوه دخیل هستند.

هرس خرمالو با هدف جوان سازی درخت، افزایش عملکرد، جذابیت شکل ظاهری، بهبود رشد و سلامت درخت انجام می شود. طی عملیات هرس، شاخه های خشک شده و مرده بریده می شوند تا نفوذ نور و تهویه به داخل درخت بهتر انجام شود و سایه های ایجاد شده توسط شاخه‌ ها کاهش یابد. معمولا هرس خرمالو در فصل زمستان هنگامی که درخت در خواب زمستانه قرار دارد انجام می گیرد اما توجه به شرایط دمایی و اکوسیستم منطقه نیز لازم است. با توجه به مطالب فوق، در نظر گرفتن نکات زیر ضروری می باشد : 1_ در دمای کمتر از صفر درجه سانتی‌گراد هرس را انجام ندهید. 2_ هرگز در روزهای برفی خرمالو را هرس نکنید چون باعث یخ زدگی شاخه ها می شود. 3_ هرس در روزهای بارانی، بیماری را از درختی به درخت دیگر منتقل می کند. 4_ در فصل زمستان بهتر است قبل از سم پاشی هرس خرمالو را انجام دهید.

همان طور که می دانید در طول کشت یک محصول کشاورزی مقدار زیادی منابع آب مصرف شده و هدر می رود. هندوانه نیز یکی از محصولاتی است که آب زیادی می طلبد و در طی مراحل کاشت و برداشت آن آب زیادی مصرف می شود. در کشاورزی سنتی روش هایی وجود دارد که به کمک آن می توان منابع آبی را در چنین شرایطی به طور صحیح مدیریت کرد. یکی از این روش ها، روش بندسار است که در آن کشاورزان آب حاصل از بارش باران در طول فصل بارندگی را جمع آوری کرده و به سمت زمین های مورد کشت هدایت می کنند تا زمین رطوبت مورد نیاز خود را جهت کشت و برداشت محصول جذب کند. هم اکنون این روش در خراسان جنوبی در حال انجام است و برای محصولاتی مانند هندوانه و خربزه به کار می رود.

تربچه یکی از سبزیجات ریشه‌ای است که دارای دو فصل رشد بهار و زمستان می باشد. کاشت تربچه به دلیل داشتن رشد سریع و برداشت آسان در بین مردم طرفداران بسیاری دارد. هم چنین در فضاهای محدود رشد آن متوقف نمی شود و می توان به راحتی آن را در گلدان کاشت. تربچه (raphanus sativus) از خانواده ی bracicaceae و گیاهی دوساله است. جهت کاشت آن در بهار، به محض گرم شدن هوا می توان اقدام کرد. برای این کار نیازی به کاشت بذرها در سینی نشا نیست و می توان به طور مستقیم بذرها را در گلدان کاشت. کاشت تربچه در منزل امکانات زیادی نیاز ندارد و تنها با داشتن یک گلدان مناسب، خاک سبک با زهکشی خوب می توان کاشت را انجام داد. پس از جوانه زنی بذرها، رشد گیاه تا اوایل تابستان ادامه دارد سپس متوقف می شود. جهت ادامه ی کاشت می توان از اوایل پاییز کشت را شروع کرد.

چغندر، گیاهی از خانواده Chenopodiacea می باشد که همانند سایراعضای این خانواده در مقابل تنش شوری مقاومت مناسبی دارد. چغندرهای زراعی، اکثرا جزو گونه vulgaris بوده واز نظر کشاورزی در چهار گروه شامل چغندر برگی (چغندر سالادی)، چغندر باغی (لبویی)، چغندر علوفه ای و چغندرقند قرار دارند(مطابق شکل، به ترتیب C, B, A ,D). چغندر برگی شامل دو نوع چغندر اسفناجی (با مصرف برگ پخته) و چغندر سوئیس چارد یا کلم دریایی (با مصرف بعنوان سالاد و سبزی) می باشد. چغندر باغی دارای ریشه و دمبرگ های قرمز رنگ بوده و به عنوان سبزی مورد استفاده قرار می گیرد. چغندر علوفه ای دارای انواع متنوعی بوده و به مصرف دام می رسد. گروه چغندرقند شامل انواع متنوعی از ارقام چغندرهای ریشه ای می باشد که اکثریت آن ها در طول زمان به تدریج و توسط انسان از طریق انتخاب و اصلاح ...

با توجه به اینکه کوددهی درختان میوه در فصل بهار، تابستان و پاییز آسان تر است و درختان به خواب نمی روند، باید دقت کرد که کوددهی در فصل زمستان به شکل متفاوت تری انجام می شود. در فصل زمستان به دلیل اینکه درخت به خواب زمستانی می رود، کوددهی اشتباه ممکن است باعث تحریک درخت شود و شاخه های جوان را بیدار کند. بنابراین لازم است باغداران با روش چالکود آشنا شوند. اکثر کارشناسان فصل زمستان را بهترین زمان استفاده از چالکود می دانند. به عبارت دیگر بهمن ماه مناسب ترین زمان انجام چالکود توصیه شده است. دلایل آن شامل: زمان کافی جهت تغذیه خاک، تأمین انرژی لازم برای درخت، جذب بهتر عناصر غذایی و نفوذ بهتر آب به داخل خاک می باشد. هم چنین با ایجاد تخلخل خاک باعث بهبود رطوبت خاک می شود.

درخت دارچین 5 تا 7 متر بلندی دارد و از جملۀ گیاهان همیشه سبز است و از تمام قسمت های آن بوی مطبوعی به مشام می رسد. از برگ و شاخه های کوچک این درخت اسانس دارچین می گیرند و پوست شاخه‌ های قطور را پس از کندن از درخت به صورت قطعات خشک لوله مانند و یا کوبیده درمی آورند و این همان است که با نام دارچین شناخته می شود. گونۀ اصیل دارچین با نام علمیC. zeylanicum از گیاهان خودرو در مناطق سیلان و هند به شمار می رود و گونه هایی که امروزه در دیگر مناطق مانند ماداگاسکار می رویند، بومی این مناطق نیستند و در گذشته وارد و کاشته شده اند.

زهکشی به منظور خارج کردن آب اضافی از زمین است تا محصولات کشت شده در آن زمین دچار شرایط غرقابی شدن نگردند. هم چنین زهکشی باید به گونه ای انجام شود که در زمین های کشاورزی، آب به خوبی تا اعماق زمین برسد و ریشه گیاهان و درختان را آبیاری کند. هنگامی که زمین دچار آب فراوان شد، حتما باید زهکشی را انجام داد چرا که هیچ محصولی در آن زمین دوام نخواهد آورد. علاوه بر آن برخی افراد به منظور اصلاح خاک و خارج نمودن بعضی املاح از دل زمین، به آبیاری اضافی پرداخته و سبب غرقابی شدن زمین می شوند. بنابراین باید به زهکشی خاک توجه فراوان داشت و با انجام یک تست ساده در گلدان و بررسی سرعت خارج شدن آب از آن، به میزان زهکشی خاک پی برد. با انجام این تست متوجه خواهید شد که اگر آب در سطح خاک باقی بماند به این معناست که آن خاک زهکشی ضعیفی دارد.