ضایعات پس از برداشت محصولات کشاورزی

با توجه به ارزش غذایی میوه‌ها و سبزی‌ها، نگهداری، حفظ کیفیت و افزایش ماندگاری این محصولات از اهمیت فراوانی برخوردار است که به‌طور عمده با وضعیت بازار فروش آنها ارتباط دارد.

بنابراین جهت افزایش سود بازاری، حفظ کیفیت محصولات امری ضروری و بسیار مهم است. از طرفی، تأمین تقاضای مصرف کننده برای انواع سبزی‌ها و میوه‌ها در طول سال تنها از طریق انبارداری طولانی مدت محصولات میسر می‌باشد.

بخشی از محصولات کشاورزی تولید شده قبل از اینکه به‌دست مشتری برسد، به‌صورت ضایعات دور ریخته می‌شود. به‌طورکلی، در فاصله زمانی بین برداشت تا مصرف فرآورده‌های باغبانی، کیفیت محصول تا حد زیادی تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

تلفات پس از برداشت به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند: گروه اول شامل تلفات فیزیکی است که در اثر آسیب‌های ساختاری یا فساد میکروبی ایجاد شده و فرآورده را به مرحله‌ای از نابودی می‌رساند که جهت ارائه برای مصرف تازه‌خوری یا فرآوری قابل پذیرش نباشد.

دومین عامل موثر در تلفات پس از برداشت، کاهش کیفیت آن‌ها می‌باشد و این مسئله در اثر تغییرات فیزیولوژیکی و نیز تغییر در ترکیب شیمیایی درون بافت محصول رخ می دهد که در نهایت باعث تغییر در ظاهر، مزه یا بافت آن می‌شود و لذا فرآورده از نظر زیبایی کمتر مورد پسند مصرف‌کننده قرار می‌گیرد.

باید توجه داشت که در بسیاری از بازارها، برای چنین فرآورده‌ایی که هنوز قابل خوردن هستند، حتی با قیمت پایین نیز تقاضایی وجود ندارد و این موضوع سبب خسارت‌های کلی اقتصادی می‌گردد.