بعد از برداشت، برگ های آفت زده و احتمالا سرمازده را جدا كرده، بوته ها را درصندوق های چوبی يا كارتن بسته بندی می كنند. طرز بسته بندی بدين ترتيب است كه بايد ريشه ها روی هم و برگ ها مقابل يكديگر قرار گيرند. می توان با قرار دادن بسته های كاهو در سردخانه با ماشين يا قطار به نقاط بسيار دور حمل نمود. در كشورهای پيشرفته، كاهو را توسط كمباين جمع آوری نموده و سپس باربندی كرده و به شكل يخ زده در می آورند. مقدار محصول به نوع زمين و نوع كاهو و مراقبت های زراعی بستگی دارد ولی به طور متوسط عملكرد كاهو بين 25 تا 35 تن در هكتار است كه از جمله اين عوامل می توان به نوع كاهو، نحوه كاشت، آب و هوا (حداقل، حداكثر حرارت و ميزان بارندگی)، ساختمان و جنس خاک و غيره اشاره كرد.

از آنجايی كه زمان رسيدن كاهو يكنواخت نيست، عمل برداشت نيز در چند مرحله صورت می گيرد. برداشت محصول معمولا در صبح های خنک و در هوای غير بارانی انجام می شود. اگر برداشت هنگام بارندگی انجام شود، رنگ كاهو زرد می گردد. همچنين برداشت كاهو در شرايط گرم و آفتابی، باعث پژمرده شدن آن می شود. برداشت محصول در سطح كوچک، با چاقوهای دسته بلند و در سطوح بزرگ با ماشين های ويژه برداشت كاهو انجام می گيرد. بوته كاهو را از 1 يا 2 سانتی متری زير خاک قطع می كنند.

كاهو گياهی است كه از زمان كاشت تا برداشت به آبياری منظم احتياج دارد. آبياری زياد يكباره می تواند به گياه خسارات زيادی وارد آورد. دوره های خشكی برای كاهو مناسب نيست. اين گياه طی دوره رويش كوتاه خود به ميزان 140 تا 160 ليتر آب در متر مربع نياز دارد. مزرعه كاهو به آبياری زيادی احتياج دارد. لذا هيچ موقع نبايد در معرض تنش خشكی قرار بگيرد. بهترين روش آبياری كاهو، روش سطحی می باشد.

كليه مناطقی كه ميانگين حرارت ماهانه 12 تا 15 درجه سانتی گراد است، كاهو به خوبی پرورش می يابد. كاهو به حرارت زياد بسيار حساس می باشد وقتی كه حرارت بالا باشد، برگ های آن شروع به نوک سوختگی می كند. در حرارت 30 درجه سانتيگراد بذر به خواب می رود و جوانه نمی زند. به طور كلی، كاهو را می توان در انواع خاک ها كشت كرد، اما مناسب ترين خاک برای آن، خاک لوم سبک‌ است كه مقدار زيادی مواد آلی در خود داشته باشد و از زهكشی خوبی نيز برخوردار باشد. pH مناسب برای كشت كاهو بين 5/5 تا 6/5 است. بستری كه در آن كاهو كشت می شود، بايد كاملا صاف، نرم و عاری از علف های هرز باشد. زيرا اين امر برای استقرار و رشد گياهان جوان بسيار ضروری است. بسترهای پشته ای كه حدود 15-25 سانتیمتر ارتفاع دارند نيز زهكش و محل تهويه مناسبی را ايجاد می كنند كه اين امر، خطر اب ...

كاهو جزء سبزی هايی است كه در تمام طول سال به شرط دارا بودن آب و هوای مناسب، قابل كشت است؛ منتها چنانچه قبل از رشد كافی كاهو، هوای گرم بر منطقه حاكم شود، روی بوته، شاخه گل دهنده ظاهر شده و كاهو، بذر می دهد. در اين موقع برگ ها طعم تلخ و زننده پيدا كرده و غير قابل اسـتفاده می شوند. بنابراين، بهترين مناطق برای كشت كاهو، نواحی سردسير و مرطوب می باشد. در كشت‌ های زمستانی، در اثر بارندگی های پی در پی، كاهوی پيچی توليد می شود كه برگ های آن از لطافت و نازكی بی نظيری برخوردار است.

كاهو از گياهان فصل خنک است. بنابراين در نواحی معتدل سرد و تا اندازه ای مرطوب، بهترين نتيجه از كاشت اين محصول بدست می آید. با اين وجود، كاشت بذر در فصولی كه رشد گياه به گرمای شديد بر نخورد، در كلیه نواحی امكان پذير است. كاهوها از نظر حساسيت به نور متفاوت هستند. امروز با استفاده از روش های به نژادی، كاهوهايی معرفی شده اند‌ كه روز خنثی هستند. آب و هوای معتدل و مرطوب برای انواع بهاره نيز مناسب نيست. در حاليكه انواع تابستانه در اين نوع آب و هوا نتيجه خوبی می دهد. كاهـو را در مناطقی كه يخبندان زمستانه دارند، در فصل بهار و در مناطقـی كه دارای تابستان خنک است به عنوان كشت تابستانه و در نواحی گرمسيری، در پاییز و زمستان كشت می كنند. بذر انواع ديررس و مقاوم به گرمای کاهو را می توان تا اواخر فروردين كاشت و از محصول آن تا اواخر خرداد و او ...

بذر كاهو در خرداد و اوايل تيرماه كاملا می رسد. گروهی از متخصصين و افراد با تجربه معتقدند كه بذر دو ساله كاهو برای كشت بهتر از بذر يک ساله آن می باشد. ريشه كاهو، عموماً سطحی است ولی چنانچه نشاء به طور مستقيم در زمين اصلی كاشته شود، دارای ريشه عميقی می شود. كاهوها دارای ارقام و واريته‌ های مختلفی می باشند كه 4 نوع معمول آنها شامل كاهو پيچ گرد يا آيسبرگ، كاهو معمولی يا رومی، كاهو فرانسه و كاهوی ساقه است.

سوختگی برگ کاهو از رایج ترین عارضه های فیزیولوژیکی در کاهو می باشد که به علت کمبود کلسیم و عدم جذب آن رخ می دهد. علائم سوختگی به صورت نکروزه شدن لبه ی برگ های جوان بروز می کند و در حالت شدیدتر نصف برگ ها را فرا می گیرد. این اختلال فیزیولوژیکی در بسیاری از سبزیجات مانند: انواع ارقام کاهو، توت فرنگی و کلم نیز مشاهده شده و باعث ضررهای عمده ی اقتصادی به تولیدکنندگان می‌گردد. این اختلال علاوه بر مزارع، در گلخانه ها نیز شیوع زیادی دارد. جهت کنترل این عارضه روش هایی هم چون: عدم استفاده از نمک های آلی به علت ترکیب شدن با کلسیم، محلول پاشی برگهای جوان با نمک های کلسیم، مدیریت صحیح آبیاری، دما و نور و رفع کمبود بور توصیه می شود.

آیا میدانستید کاهو انواع و اقسام مختلفی دارد و در رنگ های گوناگون یافت می شود؟ برخی از آنها از نظر شکل ظاهری و طعم با کاهوی معمولی متفاوت بوده و هر کدام کاربردهای جداگانه دارند. کاهو خارجی بنفش یکی از خوش رنگ ترین نوع سبزیجات است که از گونه های کمیاب و نادر کاهو به شمار می رود. این محصول به رنگ های سبز و بنفش وجود دارد و دارای ارزش غذایی بالایی است. این نوع کاهو در فصل بهار از طریق بذر کاشته شده و دو سه ماه بعد قابل برداشت است. از کاهو خارجی به علت جذابیت ظاهری در تزئین سالاد و ترشی نیز استفاده می شود. طبع این سبزی سرد و تر است و جزء سبزیجات زینتی دسته بندی می شود.

کاهو یکی از مناسب ترین سبزیجات برای کشت هیدروپونیک است و به راحتی می‌توان آن را تولید انبوه کرد. در این روش نیازی به خاک وجود ندارد و به کمک کشت عمودی می توان در محیط های کوچک تا چند برابر کشت سنتی، کاهو برداشت کرد. از دیگر مزایای کشت هیدروپونیک کاهو این است که به علت عدم استفاده از خاک، مواجهه با علف هرز و بیماری های خاکزاد اتفاق نمی افتد. ارقام مختلف کاهو با روش کشت هیدروپونیک قابل کشت هستند اما برخی از انواع آن به زمان بیشتری برای رشد نیاز دارند. برای انتخاب سیستم آبیاری کاهو، تمام سیستم‌هایی که گیاه در آب شناور بوده و ریشه ها از محلول مواد غذایی تغذیه می کنند مناسب هستند. جهت تهیه ی کود برای کشت کاهو باید توجه داشت که برخی از ارقام کاهو نسبت به نیتروژن بالا حساس بوده و حتما باید متناسب با نوع کاهو میزان مواد غذایی در ...

سطح مزارع کاهوی استان های مازندران و تهران در حدود 30 هزار هکتار بود که قطب اصلی تولید این محصول در کشور است. ✔️خسارت گونه های راب، روی کاهو، به علت داشتن شرایط اقلیمی مساعد‌ (حرارت معتدل و رطوبت نسبی بالا)، در خزانه و مزارع، هم از نظر کمی (به صورت تغذیه از قسمت های مختلف بوته کاهو) و هم از نظر کیفی (ایجاد خوردگی) بسـیار زیـاد می باشد. این گونه با تغذیه از برگ، ساقه، ریشه و بذور انواع سبزیجات برگی باعث از بین رفتن آنها می گردد و در بسیاری از کشورها به عنوان آفت درجه اول روی سبزیجات گزارش شـده است. ❌بیشترین خسارت این آفت، در ماه های آبان، فروردین و اردیبهشت و در واقع در فصل پاییز ‌و بهار است.