كاهو جزء سبزی هايی است كه در تمام طول سال به شرط دارا بودن آب و هوای مناسب، قابل كشت است؛ منتها چنانچه قبل از رشد كافی كاهو، هوای گرم بر منطقه حاكم شود، روی بوته، شاخه گل دهنده ظاهر شده و كاهو، بذر می دهد. در اين موقع برگ ها طعم تلخ و زننده پيدا كرده و غير قابل اسـتفاده می شوند. بنابراين، بهترين مناطق برای كشت كاهو، نواحی سردسير و مرطوب می باشد. در كشت‌ های زمستانی، در اثر بارندگی های پی در پی، كاهوی پيچی توليد می شود كه برگ های آن از لطافت و نازكی بی نظيری برخوردار است.

همان طور که می دانید سبزیجات و صیفی‌جات تمایل زیادی به تجمع نیترات در خود دارند، به خصوص اگر طی رشد آن‌ها مقدار بالایی کود نیتروژنه نیز مصرف شود. لازم به ذکر است که وقتی غلظت نیترات از حد مجاز بالاتر باشد، بر سلامت انسان تأثیرات منفی خواهد داشت. تحقیقات نشان داده است که میزان نیترات تجمع یافته در پوست خیارسبز بیشتر از سایر قسمت‌های آن است، بنابراین بهتر است پوست خیار قبل از استفاده دور ریخته شود. این موضوع نگران کننده درمورد گوجه‌فرنگی نیز صدق می‌کند و میزان نیترات موجود در آن مورد بررسی قرار گرفته است. باید توجه داشت که تجمع نیترات خطر ابتلا به سرطان را افزایش داده و به دلیل بالا بودن مقدار نیترات در پوست محصول نسبت به گوشت آن، دور ریختن پوست خیار و گوجه فرنگی هنگام مصرف، می‌تواند خطر ورود نیترات به بدن مصرف‌کننده را به ...

كاهو از گياهان فصل خنک است. بنابراين در نواحی معتدل سرد و تا اندازه ای مرطوب، بهترين نتيجه از كاشت اين محصول بدست می آید. با اين وجود، كاشت بذر در فصولی كه رشد گياه به گرمای شديد بر نخورد، در كلیه نواحی امكان پذير است. كاهوها از نظر حساسيت به نور متفاوت هستند. امروز با استفاده از روش های به نژادی، كاهوهايی معرفی شده اند‌ كه روز خنثی هستند. آب و هوای معتدل و مرطوب برای انواع بهاره نيز مناسب نيست. در حاليكه انواع تابستانه در اين نوع آب و هوا نتيجه خوبی می دهد. كاهـو را در مناطقی كه يخبندان زمستانه دارند، در فصل بهار و در مناطقـی كه دارای تابستان خنک است به عنوان كشت تابستانه و در نواحی گرمسيری، در پاییز و زمستان كشت می كنند. بذر انواع ديررس و مقاوم به گرمای کاهو را می توان تا اواخر فروردين كاشت و از محصول آن تا اواخر خرداد و او ...

بذر كاهو در خرداد و اوايل تيرماه كاملا می رسد. گروهی از متخصصين و افراد با تجربه معتقدند كه بذر دو ساله كاهو برای كشت بهتر از بذر يک ساله آن می باشد. ريشه كاهو، عموماً سطحی است ولی چنانچه نشاء به طور مستقيم در زمين اصلی كاشته شود، دارای ريشه عميقی می شود. كاهوها دارای ارقام و واريته‌ های مختلفی می باشند كه 4 نوع معمول آنها شامل كاهو پيچ گرد يا آيسبرگ، كاهو معمولی يا رومی، كاهو فرانسه و كاهوی ساقه است.

نرک ها شاخه های مزاحمی هستند که به سرعت اطراف تنه ی درخت رشد می کنند. به بیان دیگر، نرک ها شاخه‌های قوی و عمودی هستند که از جوانه‌های خفته روی تنه یا شاخه‌های بزرگ درخت رشد می‌کنند. گاهی اوقات حضور نرک مشکلی ایجاد نمی کند و می تواند ناشی از هرس، استرس یا آب و هوا باشد و مهم‌تر اینکه باید به سرعت حذف شود. بسیاری از نرک ها پس از هرس، آسیب‌های شدید، حمله آفات یا به عبارت دیگر در درختانی که تحت فشار قرار می‌گیرند، ظاهر می‌شوند. نرک ها اغلب به عنوان پیوندک در پیوند استفاده می شوند و مفید هستند. آنها معمولا در اوایل بهار، قبل از شروع ظاهر شدن برگها، روی درختان و درختچه ها ظاهر می شوند. نرک ها بیشتر در درختان میوه وجود دارند و در برخی از درختان فضای سبز نیز مشکل ایجاد می کنند.

روش های کنترل بیولوژیک معمولا برای از بین بردن یک آفت، بیماری یا علف هرز خاص به کار می‌روند و بر روی حشرات مفید تاثیر نمی‌گذارند. به همین دلیل می‌توانند به بهبود کیفیت محصولات کشاورزی کمک کنند. در کشاورزی سنتی از روش‌های شیمیایی برای دفع آفات و بیماری‌ها استفاده می‌شود. استفاده از این روش‌ها در درازمدت باعث شده که سموم مختلف وارد زنجیره‌های غذایی شده و به موجودات دیگر، ازجمله خود انسان‌ها ضربه بزنند. به همین دلیل است که روش‌های کنترل بیولوژیکی قدم به عرصه‌ی کشاورزی گذاشتند زیرا می‌توانند کمترین خسارت‌های زیست‌محیطی و اقتصادی را به کشاورزان وارد کنند. روش‌های کنترل بیولوژیک یک راه‌حل طولانی‌مدت برای حل مشکلات ناشی از آفات یا بیماری‌ها هستند. در نتیجه می‌توانند بر روی کیفیت محصولات کشاورزی، تاثیر مثبتی بگذارند.   ...

صمغ یا همان شیره ی درخت به دلایل مختلفی در فصل بهار از درخت ترشح می شود و خروج این شیره ها خود زمینه ساز بیماری ها و جمع شدن حشرات نیز می گردد. باید توجه داشت که در برخی درختان زمان ترشح صمغ در فصل پاییز رخ می دهد و در بین درختان میوه، درخت هلو و زردآلو بیشتر درگیر این عارضه می شوند. یکی از دلایل ترشح صمغ، وجود بیماری یا اختلالات هورمونی درخت است که باید سریعا بررسی شده و کنترل گردد زیرا در برخی موارد بیماری های قارچی باعث ضعف تدریجی درخت می شوند و ضعف درختان در میزان محصول نیز تاثیر گذار خواهد بود. بنابراین باید ترشح صمغ از درخت را یک عامل خسارت زا دانست و به باغداران آگاهی لازم در زمینه مهار و کنترل آن را آموزش داد تا از خسارت های احتمالی پیشگیری شود.

بوجاری عبارت است از پاک ‌کردن خاک و خاشاک از غلات و حبوبات به وسیله غربال کردن. در واقع بوجاری، عملی است که طی آن دانه ‌های انواع غلات مانند گندم، جو یا برنج از پوست و ساقه ی آن جدا خواهند شد، هم‌چنین انواع بذر علف‌ های هرز، تخم حشرات و آفت‌ ها نیز جدا شده و از بذر زدوده می‌ شوند. البته ممکن است در هنگام جداسازی، آفت‌ کش‌ ها و سموم حفاظتی به بذرها نیز افزوده شود. امروزه وسایل متعدد و زیادی برای تمیز کردن و بوجار کردن دانه ‌های ریز، غلات و لوبیا برای مزارع ساخته و به مردم عرضه شده است. در گذشته برای انجام این عمل، کشاورز محصول را هنگام وزش باد پرتاب می کرد تا کاه و سایر ناخالصی ‌های آن جدا شود که این عمل هنوز در بسیاری از نقاط دنیا مرسوم است. البته با افزایش میزان تولید محصول، روش‌ های دستی تا حدود بسیاری از بین رفته ‌است.

پایین بودن مقدار کلسیم در میوه های ارقام مختلف مرکبات منجر به پیری سریع و آلودگی های قارچی می شود. حتی افزایش مقدار کمی کلسیم در میوه ها می تواند در کاهش زیان های اقتصادی مربوط به انواع اختلالات انباری مانند پوسیدگی های قارچی موثر باشد. کمبود کلسیم با کاهش میزان رشد در بافت های مریستمی همراه است. نشانه های کمبود را می توان ابتدا در نوک ساقه های در حال رشد و جوان ترین برگ ها مشاهده کرد. این قسمت ها تغییر شکل می دهند، زرد می شوند و در مراحل پیشرفته تر حاشیه برگ ها دچار سوختگی خواهد شد. بافت های متاثر از این کمبود در اثر تحلیل دیواره های سلول، نرم می شوند. در خاک ها کمبود مطلق کلسیم به ندرت روی می دهد، زیرا اغلب خاک های معدنی سرشار از کلسیم قابل جذب هستند. البته فقط در برخی از باغ های مرکبات شمال ایران که pH کمتر از 5 دارند، ...

پیوند ترصیعی یا گوه ای مشابه پیوند اسکنه است با این تفاوت که به جای شکافتن پایه، قطعه‌ای از پایه را به شکل گوه برداشته و پیوندک را به همان شکلی که پایه را برداشته ایم، برش داده و در محل پایه قرار می دهیم. مراحل انجام پیوند گوه ای به شرح زیر است: 1- تراش دادن پیوندک به شكل گوه ای 2- سربرداری پایه و جدا كردن قطعه ای از آن به شکل گوه 3- قرار دادن پیوندک در محل پایه 4- بستن محل پیوند و پوشاندن محل پیوند و نوك پیوندک ها به کمک چسب باغبانی

خربزه آفریقایی با نام علمی Cucumis metuliferus دارای دو‌ گونه ی سمی و غیر سمی و بومی آفریقاست. پوست میوه در گونه های سمی سبز رنگ و در گونه های غیر سمی زرد می باشد. این میوه جایگاه ویژه ای از نظر بهبود تغذیه و امنیت غذایی در آفریقا دارد و جزء غذاهای سنتی این کشور محسوب می شود. خیار آفریقایی متعلق به خانواده ی کدوئیان و یک گیاه دو‌لپه ای است. میوه در حالت رسیده نارنجی رنگ و دارای گوشتی ضخیم با دانه های خوراکی بسیاری است. از خواص آن می توان به بهبود هضم و گوارش، داشتن آنتی اکسیدان قوی، کاهش پیری زودرس و منبع غنی ویتامین c اشاره کرد.

معمولا درختانی که به صورت اصولی و در زمان مناسب هرس می شوند، باردهی بیشتر و راندمان بالاتری دارند. درمورد هرس درخت انجیر نیز باید به نکات فوق توجه کرده و آن را به‌ گونه ای انجام داد که علاوه بر پاکسازی اندام های بیمار یا آلوده، منجر به بهبود عملکرد درخت گردد. به طور کلی هرس درخت انجیر به دو‌ روش هرس فرم دهی و هرس باردهی انجام می شود. هرس فرم دهی به منظور فرم دادن شکل درخت و هرس باردهی با هدف تولید محصول بیشتر انجام می گیرد. هرس باردهی خود دارای دو نوع زمستانه و تابستانه است. بهترین زمان برای هرس انجیر پس از آخرین سرما در اوایل بهار می باشد.توصیه می شود ابتدا مطمئن شوید دیگر احتمال سرمای شدید بهاره وجود ندارد، به این منظور که از رشد شاخه‌ها و میوه‌های جدید و لطیفی که در بهار تشکیل می‌شود محافظت شود.

یکی از مهم ترین مراحل تولید محصولات کشاورزی، مرحله ی کاشت است. هر چند ممکن است عملیات کاشت در مدت زمان کوتاهی انجام شود اما در کیفیت محصول و میزان عملکرد آن نقش بسیار مهمی دارد. از جمله عواملی که تعیین کننده ی کیفیت محصول هستند، رعایت دقیق اصول کاشت مخصوصا فصل کشت است. باید توجه داشت که فصل کشت هر گیاه بسته به نوع گیاه متفاوت بوده و به عوامل مختلفی بستگی دارد. شروع فصل بهار مناسب ترین زمان برای انجام آزمایشات خاک است و باید برنامه‌ریزی اصولی برای کشت بهاره انجام گیرد. گیاهانی که به صورت بهاره کشت می شوند شامل: لوبیا، خربزه، کاهو، چغندر قند، خیار، گوجه، گندم و جو هستند.  

خارهای گياه كنگر از عوامل ايجاد زخم شكمبه بوده و به كارگيری آن را در تغذيه نشخواركنندگان محدود می كند. اين گياه عمدتا به تغذيه تكسُمان (اسب، قاطر و الاغ) می رسيد. دامداران پس از فرآوری و خرد كردن كنگر، به دليل كم بودن ميزان ارزش غذايی آن از نظر پروتئين خام، راغب به تعليف آن به دام های خود نبودند. به منظور بهبود ارزش غذايی گياه كنگر، با استفاده از عناصر غنی سازی اوره و ملاس به مقدار لازم به گياه کنگر اضافه می شود. با آموزش لازم در نحوه انجام سيلوی كنگر و كاربرد آن در تغذيه دام، می توان به دامداران كمک كرد تا هر ساله با برداشت گياه كنگر از مراتع اطراف دامداری و سيلوی آن با هزينه كمتر، بخش عمده ای از خوراک مورد نياز دام خود را تامين كنند. دامداران می توانند با سيلوی كنگر برداشت شده، علوفه های سالم و غنی شده با انرژی و پروتئين ...